Η ΑΜΦΙΚΤΙΩΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Εντυπώσεις από την διάλεξη του φιλοσόφου *Ιωνα
Γράφει ο *Αμφικτύων :

Είχα την ευτυχία να παρακολουθήσω στις 6 Μαρτίου 2009 στο κέντρο Σειρήνες, στην Πλάκα, την διάλεξη του εκλεκτού φίλου από τα παλιά, Ιωνα. Είχαμε να συναντηθούμε αρκετά χρόνια. Τον γνώρισα την εποχή που ιδρύσαμε μαζί την Αμφικτιονία Οικουμενικού Ελληνισμού, στα τέλη της δεκαετίας του 80’ . Και τότε-όπως και τώρα-η χώρα μας αντιμετώπιζε σοβαρούς εξωτερικούς εθνικούς κινδύνους , ιδιαιτέρως από την Τουρκία. Ένεκα τούτου μια ολιγάριθμη ομάδα προβληματισμένων ατόμων αποφασίσαμε να ιδρύσουμε την Επιτροπή για την αντιμετώπιση των Εθνικών Κινδύνων . Στο διάβα όμως προέκυψε η ανάγκη να της δώσουμε ένα οικουμενικό όνομα που να έχει σημειολογική αξία. Τότε ξεπετάχθηκε από το κεφάλι του γράφοντος-όπως η Αθηνά από τον μηρό του Διός- το όνομα ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΑ . Ο Ιων ήτο γραμματεύς της Αμφικτυονίας και είχε αναλάβει να συντάξει το καταστατικό της . Τελικά το όνομα "Αμφικτιονία" με την επιμονή και του Ιωνα εγένετο αποδεκτό . Αυτός έβαλε την φαιά ουσία για τον καθορισμό του ρόλου και της φιλοσοφίας της Αμφικτιονίας. Δεν θα σας κουράσω με το σπουδαίο περιεχόμενο αυτού του ιστορικού φυλλαδίου (καταστατικού) που θα ζήλευαν οι καλύτεροι νομικοί, φιλόσοφοι και πολιτικοί . Μόνον θα παραθέσω το κεφάλαιον : «Το Απολλώνειο Πνεύμα», που δείχνει την φιλοσοφική δεινότητα του Ιωνα από την εποχή εκείνη. Και να σκεφθείτε ότι ακόμη δεν είχε κάνει τα μακροβούτια του ‘Δήλιου βουτηχτή’ στα βαθιά νερά της Φιλοσοφίας του Σωκράτους, του Πλάτωνος, του Ηρακλείτου, του Αναξαγόρα και των άλλων γιγάντων της φιλοσοφικής σκέψεως.
«Είμαι το Πνεύμα, το πανάρχαιο Απολλώνειο πνεύμα, που κατέβηκε πρώτο από τις χιονοσκέπαστες κορυφές της ιστορίας. Ο Άρρην λόγος, ο ορθός Δωρικός σκοπός , ο μυθικός προαιώνιος Νόμος . Είμαι η αρχή της Ακτινοβολίας , της Ευρυθμίας, της Πειθαρχίας, της Απλότητος της βασικής κάθε ψυχής και λαού Αυτονομίας. Είμαι η αρχή της τέλειας Μνήμης . Είμαι το Γνώθι Σ αυτόν, το Μηδέν Αγαν , είμαι η Χρυσή Τομή και η Τετρακτύς και ο Ακμών είμαι το προμήνυμα του νέου χορού του καθαρμού απάνω από το πτώμα του φιδιού, που θρέψαν στη σπηλιά της γήινης ύλης, σκοτεινοί ληθαργεμένοι αιώνες..» και συνεχίζει:
« Περιμένω πιά την πιο μεγάλη λύτρωση μου. Θέλω να σαρώσω με μιαν υπέρτατη αντίσταση ό,τι μάταιο κι’ ό,τι σάπιο , από το χώμα. Μη μου κλείνετε πιά τα στήθη σας, τη σκέψη σας και την ακοή σας. Ξεκινήστε. Εβγάτε να συναντηθούμε στη μεγάλη άπλα, που ό,τι τώρα στη φωνή μου, Σας φαντάζει φοβερό αυτού που βρίσκεσθε κλεισμένοι , είναι το Μέλος και το Μέτρο και ο Ρυθμός, οπόχει πλάσει ό,τι ανώτερο , γλυκύτερο και αδρότερο στο λαό Σας και στους λαούς όλου του κόσμου. Είμαι ο ποταμός της φωτεινής Αγιότητας , που Σας καλεί να ξαναβαφτιστείτε , στα προαιώνια κρουσταλλένια νάματα του»
«Βοηθήστε με να σας βοηθήσω. Δεν με ακούτε; Ο βρυχηθμός μου έχει πιά ωριμάσει μες στους αιώνες. Μην αργείτε. Ελάτε, ελάτε. Ως πότε πιά θα σας κράζω;»
Με αυτόν τον Δωρικό κώδικα- που δεν είναι άλλος από τον κώδικα της ορεινής πατρίδος του και της οικογενειακής του παράδοσης , κατέβηκε ο Ιων στο στίβο της Ελληνικής Αστυνομίας και διέπρεψε , για να μπει μετά την αποστρατεία του στην Αμφικτιονία και από εκεί στην πολιτική και να εκλεγεί βουλευτής. Ο σκοπός ήτο να προσφέρει και να διορθώσει τα κακώς κείμενα. Όμως με τα προσόντα της ευθύτητος, ειλικρίνειας, φιλαλήθειας, τιμιότητος και της σωφροσύνης δεν έχεις μέλλον στην πολιτική. Ο Ιων θέλει να μορφώσει τους Έλληνες-όπως και τους λοιπούς λαούς- και να τους κάνει να ζήσουν με τον πολιτισμό μας, σαν δάσκαλοι της οικουμένης, χωρίς να γίνονται γκαρσόνια, να μεταναστεύουν ή να μένουν άνεργοι. Οι διεφθαρμένοι και αμαθείς πολιτικοί μας(με εξαιρέσεις) έχουν άλλες ιδέες. Έτσι πολύ σύντομα η εξ-ουσία τον απέβαλε σαν ξένο σώμα, αφού ο ίδιος την απέβαλε νωρίτερα σαν τοξική και φαύλη ασχολία . Εκτοτε ο Ιων ασχολήθηκε με την Αμφικτυονική Φιλοσοφία στην οποία και διαπρέπει .
Η Αμφικτιονία Οικουμενικού Ελληνισμού Εφαλτήριο Ιδεών. Ο Ιων κράτησε την Αμφικτιονική Φιλοσοφία, ο γράφων πήρε το όνομα Αμφικτύων και με αυτό δίνω το παρόν στο διαδίκτυο. Μετά την αποστρατεία μου έκανα την επανάσταση μου κατά των Πυρηνικών Όπλων με την Ομάδα των πρώην Στρατηγών του ΝΑΤΟ για την Ειρήνη και τον Αφοπλισμό και ασχολήθηκα με την συγγραφή, με σκοπό την προβολή του Ελληνικού και Ολυμπιακού Πνεύματος, της Ελληνικής Κοσμοθέασης και της Ελληνικής Αρχαιολογίας (Μυθολογία). Η καθηγήτρια Μαρία Τζάνη ήλθε αντιμέτωπη και έκτοτε κονταροχτυπιέται με το θεριό της Σιωνιστικής Θεοκρατίας και της Αναρχίας. Η αείμνηστη καθηγήτρια Μαρία Μαντουβάλου ασχολήθηκε με την Αρκαδική Ιδέα και τα Γράμματα. Ο αγωνιστής Θεόδωρος Καλλίνος-παρά τα 93 του χρόνια- αγωνίζεται ακόμη με πείσμα για τα Εθνικά μας Θέματα μέσα από την Εφημερίδα «Αμφικτιονία» και «Ελλάδα» . Και οι άλλοι με άλλα. Τότε βάλαμε το σπόρο για την αφύπνιση του Ελληνισμού, που είχε μόλις βγει από το σπήλαιο του Ψυχρού Πολέμου. Όλοι μας θέσαμε σαν σκοπό να μπούμε μέσα στο σπήλαιο και να συναντήσουμε τον απλό άνθρωπο που ακόμη διακατέχεται από Άγνοια, Λήθη, Δεισιδαιμονία, Θεοκρατία, Υλιστική Απληστία, Κακία, Βία , Ηδονιστικό Ευδαιμονισμό και την Αδικία της εποχής μας. Πρώτιστα όμως να συνεγείρουμε το Έθνος από τον λήθαργο και την απάθεια για την επιβίωση του. Η Αμφικτυονία αφού έδωσε τους καρπούς της έπεσε τελικά σε μαρασμό, εξ αιτίας της δολερής διχόνοιας που καταστρέφει από αρχαιοτάτης εποχής τα σωθικά της φυλής μας.
Ο Ιων ανέλυσε φιλοσοφικά τις αξίες του Δωρικού και Αμφικτυονικού Λόγου και τις έδωσε με απλά και κατανοητά λόγια στους έγκλειστους εντός του Σπηλαίου . Τους έβγαλε από τα μάτια τις τσίμπλες της αμάθειας και το «φόβο θεού», χαρίζοντας το πνευματικό φως σε πολλούς αμαθείς . Ο Ιων έδωσε σκληρούς αγώνες για να περάσει τις επαναστατικές ιδέες της Ελληνικής Φιλοσοφίας και για να δώσει το νέο Τρόπο Σκέψεως . Τον Ελληνικό τρόπο Σκέψεως που λησμονήθηκε εδώ και 1700 χρόνια, όταν δια πυρός και σιδήρου επεβλήθη το ξένο δόγμα. Το ανατολικό δόγμα και ο ζυγός στον τράχηλο του Έλληνα, του έκανε ψυχοπνευματική μετάλλαξη και τον μετέβαλλε σε «Ιουδήλο» (μισό Έλληνας και μισός Ιουδαίος).
Ο Ιων εκτός από συγγραφεύς σημαντικών φιλοσοφικών βιβλίων , είναι και άριστος ομιλητής και διαλέκτης . Δεν άργησα να αντιληφθώ ότι είναι δεινός μύστης της φιλοσοφίας, αυτό που οι μαθητές του Σωκράτη ονόμαζαν «δάσκαλο» . Την ώρα που εδίδασκε για λίγο περιπλανήθηκε η φαντασία μου στην γειτονική Αρχαία Αγορά που σύχναζε ο Σωκράτης και δίδασκε τις ίδιες ιδέες και ορισμούς που ακούγαμε εκεί, με την ίδια «Μαιευτική » διαλεκτική . Εκείνοι οι ορισμοί έγιναν οι βάσεις στις οποίες στηρίχθηκαν ολες οι σύγχρονες επιστήμες και γνώσεις .
Όμως από την ακρογιαλιά σιγά αλλά σταθερά ο δεινός δάσκαλος οδήγησε το άπειρο ακροατήριο στα βαθιά νερά. Εκεί έκανε την κατάδυση του στον Άπειρο και Ατελεύτητο Συμπαντικό Ωκεανό , στην αθανασία της ψυχής, στην Πρώτη Αρχή, στην Αιτία, στο Σκοπό και στο Λόγο, στο κινούν ακίνητον, στην αιώνια Αλήθεια, στο Ον και το Είναι. Το μη Ον είναι ανύπαρκτο και η ύλη προσωρινή . Τι είναι όμως η Ύλη που με τόση λαιμαργία και βουλιμία την προσκυνούμε; Όπως είπε και ο μέγας Ηράκλειτος και επαναλαμβάνουν οι σύγχρονοι Φυσικοί: είναι η πύκνωση και αραίωση, είναι μια διαταραχή του Χρόνο-Χωρικού συνεχούς, μια δίνη περιστρεφομένων σωματιδίων που έχουν ορισμένο χρόνο περιστροφής(ζωής). Όσο διαρκεί αυτή η περιστροφική κίνηση κρατάει η ζωή των υλικών πραγμάτων . Όταν σταματήσει η περιστροφή των σωματιδίων όλα τελειώνουν και καταρρέουν . Εν αντιθέσει προς τις ιδέες που είναι, κατά τον Πλάτωνα, αθάνατες. Και όμως πόσο πεπαπλανημένος είναι ο άνθρωπος! Αγωνίζεται για τα προσωρινά, για τα πρόσκαιρα, για τα φθαρτά. Αφήνει προς χάριν της ύλης, τα πολύτιμα και τα αιώνια, την ψυχοπνευματική του ανύψωση και τελείωση. Διότι μόνο έτσι θα συνδεθεί με το νήμα της συμπαντικής συνειδητότητος και θα γίνει ισόθεος.
Στο σημείο αυτό παρατηρούσα πολλούς να πνίγονται και να προσπαθούν να βγουν στην επιφάνεια της θάλασσας. Τότε ο Ιων σαν έμπειρος ναυαγοσώστης και δάσκαλος τους έρριξε το αρχαίο κρήδεμνον (σωσίβιο) και τους κράτησε σώους και αβλαβείς στον αφρό, έως ότου κουρασμένους και εξουθενωμένους από το κολύμπι των ιδεών και τις βουτιές στους σωκρατικούς μαγευτικούς βυθούς τους έβγαλε στην ακτή. Υπάρχει άλλος τρόπος να προσεγγίσουμε αυτά τα θέματα; Όχι φυσικά με τον «εξ αποκαλύψεως λόγο» . Ούτε με τα θαύματα και τα ιερά λείψανα, αλλά με την δύναμη του Νου και επιβοηθητικώς με την επιστημονική έρευνα και γνώση . Εδώ δεν χωράει το ψέμμα . Οι Νόμοι της Φύσεως είναι αυστηροί , άτεγκτοι και αδέκαστοι . Δεν κάνουν χατίρια και ρουσφέτια σε κανέναν.
Εν κατακλείδι, ο Ιων οδήγησε με απλότητα και σαφήνεια το ακροατήριο στην Ελληνική Κοσμοθέαση , η οποία βασίζεται στο διώνυμο: «Γνώθι Σ’ αυτόν» και «Γνώθι το Σύμπαν», ήτοι γνώρισε τον εαυτόν σου και το Σύμπαν. Διότι το άτομο μας δεν είναι ανεξάρτητο από τον φυσικό και συμπαντικό Χώρο-Χρόνο. Έστω κι’ αν δεν είμαστε εις θέσιν να τον συλλάβουμε , διότι είναι η Τετάρτη διάσταση που δεν μπορούν να συλλάβουν οι ανθρώπινες αισθήσεις.
Το Σύμπαν είναι μέσα μας, γύρω μας, άνω, κάτω, παντού . Εμείς είμαστε ένα απειροελάχιστο μόριο του. Επομένως δεν πρέπει να έχουμε την απαίτηση να συμμορφωθεί το Σύμπαν στις απαιτήσεις μας , αλλά εμείς να συμμορφωθούμε προς αυτό. Ιδού λοιπόν που οφείλονται τα σημερινά μας παθήματα και αδιέξοδα. Θελήσαμε να γίνουμε υπεράνθρωποι και αθάνατοι, ενώ είμαστε θνητοί άνθρωποι .
Επομένως, για να ξαναβρούμε τον σωστό δρόμο πρέπει να πιάσουμε το νήμα της Αριάδνης και να βγούμε από το Σπήλαιο στο ξέφωτο των Ιδεών , και να ξεδιψάσουμε από το νερό της Κασταλίας πηγής στους Δελφούς, με το ζείδωρο και αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα. Ακριβώς αυτό το έργο κάνει σήμερον ο Ιων- όπως και όλοι εμείς της Ομάδος «Ε». Αγωνιζόμαστε για να προετοιμάσουμε την ανθρωπότητα για την Εποχή της Γνώσης, την Εποχή του Πολιτισμού που καλπάζει.
Μπορούμε να την ονομάσουμε και «Εποχή της Νομοκρατίας», με Ορθολογισμό, Ανθρωπισμό και Δικαιοσύνη . Σήμερα η ανθρωπότητα είναι ακόμη στην εποχή του Μεσαίωνα , της βαρβαρότητος , του πρωτογονισμού και του πνευματικού σκότους. Τότε και μόνον τότε –όταν εφαρμοσθούν οι Νόμοι με Δικαιοσύνη-θα εδραιωθεί παγίως η Ειρήνη στον Κόσμο.
Και θα τελειώσω με μια ρήση του Ηράκλειτου που ταιριάζει στον Ιωνα: « Οι άριστοι προτιμούν από όλα τα θνητά ένα μονάχα, την αιώνια δόξα. Για τους πολλούς όμως φτάνει να είναι χορτασμένοι σαν τα κτήνη» (Αιρεύνται γάρ έν αντί απάντωνοί άριστοι, τό κλέος αέναον θνητών , οί δέ πολλοί κεκόρηνται όκωσπερ κτήνεα)
Ερρωσο φίλε Ιωνα , ευδαιμόνει και αίεν φιλοσοφείν.
*Γιάννης Καρακώστας
*Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
13 Μαρτίου 2009