ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝΑΣΗΣ: ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΗΜΙΘΕΟΣ

Ιστορική του Έλληνα η μοίρα
αναγενιέται από τις στάχτες
σαν του φοίνικα τα φύλλα !
δίνει πνεύμα και πνοή,
γράμματα, τέχνες και οράματα
μέσα από της στάχτης την καταστροφή
του αρχέγονου χάους τα σπαράγματα.

Ο Έλληνας, ανώνυμος κι’ επώνυμος
μεγαλουργεί στα ξένα,
όλοι Ωνάσηδες δεν γίνονται
γιατί αυτός είναι Ένας !
του Γένους ευεργέτης μέγιστος ,
η διεθνής κλεπτοκρατία τον αποκαλεί απατεώνα ,
πώς όμως να παίξει έντιμα
στης εβραικής μαφίας τον κοπρώνα;

-- . --

Αυτοδημιούργητος, πολυμήχανος, απλός,
παράδοξος, δυναμικός, μεγαλομανής, καλός
γνήσιος Ελληναράς, Ίων, Σμυρνιός,
καμάρι της φυλής σε όλη την Οικουμένη ,
πρόσφερε στην πατρίδα δόξα, τιμή ,
«Ωνάσιο» και «Ολυμπιακή»
αυτοπεποίθηση, θάρρος και προοπτική .
έκανε τον Έλληνα υπερήφανο
τη φήμη του στα ύψη ανεβασμένη

-- . --

Εχθροί και φίλοι
Θαυμάσετε τον ! Μισήσετε τον !
Λασπώσετε τον! Αλέστε τον!
Αγνοήστε τον! Και τι μ’ αυτό ;
αυτός στα Ιλίσσια Πεδία μένει,
στην πιο ψηλή κορυφή στον Όλυμπο
με τα μεγάλα πνεύματα διαβαίνει.

-- . --

Ηταν μοιραία επωδός
δύο Έλληνες ημίθεοι ,
-Αριστοτέλης Ωνάσης και Μαρία Κάλλας-
η ανεπανάληπτη στον κόσμο αοιδός,
να ενωθούν ερωτικά
το γεγονός άναψε στα διεθνή μίντια φωτιά
έντυπα χυδαία σκανδαλοθηρικά
τι μίσος, φθόνος , κακία ποταπή;
μπαμπουίνοι κοσμοπολιτικοί
της υψηλής κοινωνίας
μιά κάστα κάλπικη ,πλαστή
συνωστίζονται στης «Χριστίνας» την κουπαστή

-- . --

Ο Αρης έκανε το ακατόρθωτο κατορθωτό:
τα όρια της Ελλάδος ξεδίπλωσε στην υδρόγειο ,
σήκωσε ψηλά μια χώρα «υποπόδιο»,
που ταπεινοί, ψοφοδεείς εξουσιαστές
την κρατούν μονίμως στο σκοτεινό υπόγειο
αυτός την έφερε στο διεθνές ανώγειο.
Δοξάστε τον!!


Μεγαλοπρεπής και θρυλικός
ζούσε σαν μεγιστάνας και ηγεμών,
του άρεσε ν’ απολαμβάνει τη χλιδή,
και στο ταπεινό το ταβερνάκι
έπινε το Ελληνικό ουζάκι
με ελιά και χταποδάκι
όταν ερχόνταν να ξεκουρασθεί
στο Αιγαίο σε κάποιο νησί

Είχε το επιχειρηματικό δαιμόνιο του Ερμή,
τη δύναμη του Ηρακλή ,
ήταν πολυμήχανος Οδυσσέας,
είχε την ορμή του Αχιλλέα
του Αρη την πολεμική αρετή
του Έλληνα το φιλότιμο και την ψυχή


Με αναμμένο στης πλώρης τον ιστό
τον «Ολυμπιακό Δαυλό»
έπλεε υπερήφανη η «Χριστίνα»
σε Μεσόγειο και Σκορπιό
κι’ οι στόλοι του με πλησίστια φτερά,
- αεροπλάνα και πλοία
είχαν ονόματα Ελληνικά-
σε αιθέρες και σε ωκεανούς
μετέφερε της πατρίδος χρώματα και ιδανικά
τον ολυμπιακό παλμό
τιμήστε τον ημι-θεό !

-- . --

Και όλα πήγαιναν αίσια και ομαλά
στων Ωνάσηδων τ’ αρχοντικά
Οχι όμως και στους μοχθηρούς εχθρούς του,
που τον βλέπαν εχθρικά
σαν ανταγωνιστή τους
με το ασπράδι του ματιού τους,
ώσπου μεθόδευσαν με σαμποτάζ
το μεγάλο φονικό του γιού του

Η αδυναμία του ήταν μια και μοναδική,
μεγάλη να κάνει την «ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ» !!
τα παιδιά του όμως είχαν έλλειμμα στοργής
αρμένιζε σαν Φαέθωνας τους 5 κύκλους στην υφήλιο,
έκανε την Ελλάδα ένδοξη και σεβαστή,
σε αιθέρες και ωκεανούς με μέσα ειρηνικά,
χωρίς αίμα, βόλια και καταστροφή
-ο μεγαλέξανδρος το έκανε πολεμικά -
το ολόγραμμα του Αρη φώτιζε στον ουρανό
σαν του Θησέα την οπτασία στο Μαραθώνα
ήταν σ’ όλο τον κόσμο γνωστός
βασιλιάς χωρίς κορώνα


-- . --

Έκανε όμως και λάθη τραγικά.
γέννησε μόνο δυό παιδιά
-Αλέξανδρο και Χριστίνα-
κι’ όχι απογόνους μια ντουζίνα
ώστε αν άνθρωποι εγκληματίες, βάρβαροι,
τα γνωστά της «εκλεκτής ράτσας σκυλιά»
του σκοτώσουν τα μισά
να έχει άλλα έξη εφεδρεία
να διαιωνίζει τη φατρία

-- . --

«Είχα προμαντεύσει τα λιγρά φαινόμενα»
Σε στιγμή περισυλλογής
λέει ο Άρης τα εξής:
«Θηριομανείς φανήκαν οι εχθροί μας
να δραπετεύσουμε θα 'ταν υποχώρηση.
να προσκηνύσουμε θάταν δουλοσύνη.
δίχως καμιά να δώσουμε πρόκληση
όταν να σβήσουν δεν μπορούν
το δικό μας το καντύλι
στα παιδιά μας ορμούν με βιασύνη
θυσία να τα κάνουν στο Μολλώχ,
εκτός κι’ αν αμαχητί παραδοθούμε στον εχθρό
Αλλά ΟΧΙ, αυτό δεν μπορεί ποτέ να γίνει
, γιατί είμαι Έλλην
Ω! ξειν’ αγγέλειν….»

-- . --

Σαν δέχθηκα τη Τζάκυ
στο Σκορπιό
στο νυφικό κρεβάτι,
και έβαλα το όνομα του «Ιμπν Σαούντ»
στο πλοίο μου, το πιό τρανό
Τα κόβαλα του διεθνούς εξουσιασμού,
στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού!!
του Μαμμωνά οι αργυροφάντες,
κύκλωπες και λεστριγόνες του κακού,
τα μαχαίρια με μανία τροχίζουν
την καρδιά μου λογχίζουν
όπου με πονεί και όπου με σφάζει,
τον Αλέξανδρο πισώπλατα χτυπούν
η συνωμοσία στο Ελληνικό με συνταράζει .

--. --

Μα έτσι που σε κατάντησαν παιδί μου
«βγάλτε τα σωληνάκια,
τελείωσε του Αλέξανδρου το λάδι»
λέω στους γιατρούς με πόνο ψυχής
εκείνο το μοιραίο βράδυ.


Μοιρολογούσε ο άμοιρος γονιός στο άψυχο κορμί
«Αν ζούσε ο Αλέξανδρος,
τ’ αγαπημένο μου παιδί,
σε τούτο τον αλγεινότατο αιώνα
της βαρβαρότητος και παρακμής
αγαθοδότης της πατρίδος θα γινόταν
και άνδρας ευκλεής,
οιστρηλάτης και δοτήρ
του παρακμάζοντος γένους το παράδειγμα
θα γινόταν και στον κόσμο θ’ απλωνόταν
ειρηνικός θηριομάχος αγριοφρόνων βαρβάρων,
σαν άλλος Ηρακλής θα εξελισσόταν !»

-- . --
Τώρα καιρός να φύγω κι’ εγώ
από τον μάταιο κόσμο τον κακό
να ουρανοπλεύσω για το στερνό ταξίδι στο Σκορπιό
με τα φτερά της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ
του Πλούτωνα πλοίο νεκρικό,
στης Αχερουσίας λίμνης την απεραντοσύνη
στον ποταμό της λήθης και της αέναης ροής
να μπω καθαρός χωρίς οδύνη
ιδέες και ενέργεια αθάνατη θα μείνει.

-- . --

Όμως λυπάμαι τη μοίρα σου ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ !!
καμάρι του Αλέξανδρου και το δικό μου μεράκι
έπεσες στα χέρια των εχθρών ,
σαν το χελιδόνι στο γεράκι
με μοχθηρία σου λοιώσαν τα φτερά
γιατί δεν ήθελαν στις πέντε ηπείρους να πετάς
σε κατάντησαν μικρή και ευτελή
στα αζήτητα της αγοράς ζητιάνα
θύμα κρατικοδίαιτων τρωκτικών διαφθοράς
που σε διέλυσαν με ψεύτικα πλάνα

-- . --

Και τώρα ώρα για στερνό απολογισμό.
η χρυσοφόρος η Πλουτώ με πρόδωσε οικτρά
-όχι όμως και ο Ελληνικός λαός-
ο Έλληνας με αγαπά!
η μάγισσα μου έρριξε φοβερή κατάρα ,
όμοια με κείνη των Ατριδών
μαγείρεψε το κρέας των παιδιών μου
με πετρέλαιο και Ιχώρ
και το πρόσφερε γεύμα
στο τραπέζι των εχθρών μου.
Σαν έσβησε το δικό μου το κερί
πήρα μαζί μου δυό μέτρα μόνο γη
Για να δικαιωθεί έτσι ο χρησμός
του απλοϊκού λιμενεργάτη
που κάποτε μου είχε πει :
«Δυο μέτρα γης θα πάρεις κι’ εσύ Ωνάση»

-- . --

Μελανός ο ορίζοντας στην παρούσα εποχή
αγκομαχούν γη και ζωντανοί
λαμπαδιάζουν οι καιροί
τώρα αρχίζουν γιγαντομαχίες
Έλληνα «κάνε το καλό και ζείσε καλά»,
έχε τα μάτια σου ορθά, ανοιχτά
με αυτογνωσία και σύμπνοια προχώρα μπροστά,
χωρίς διχόνοια και εσωτερικές ανωμαλίες
μακριά από της Κίρκης τα μαυλιστικά ουρλιαχτά
με μπούσουλα τις διαχρονικές Αξίες.



Έλληνες !!
η χώρα του Διός θα ξαναγεννηθεί
στον παρόντα αιώνα
φέρτε στην Ολυμπία τον Αγώνα
η Αλήθεια θα λάμψει στη Γη
γλυκοχαράζει αυγή
θα διαλύσει το ψέμμα
η «Ολυμπιακή» δεν θα καταστραφεί
αύριο ξημερώνει μιά καλύτερη μέρα!

Αμφικτύων
1/ 5/ 2003