Η ΗΡΩΙΚΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ 40 ‘

Η ΗΡΩΙΚΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ 40 ‘

Τιμή και Δόξα σε Σας, αδέλφια μας ηρωικά *
της μυθικής Γενιάς του 40 *
ημίθεοι που πέσατε , εκεί ψηλά υπέρ της Ελευθερίας *
στα χιονισμένα Βορειο-ηπειρωτικά βουνά *

Η ψυχή σας θα ζει αιώνια στα Ηλίσια Πεδία *
κοντά στον Πλούτωνα , στην Περσεφόνη και στο Δία*
Οι μνήμες σας αθάνατες, ο χρόνος δεν τις λειώνει,
στην καρδιά του κάθε Έλληνα,*
και μέσ’ στο αγνό των Ηπειρωτικών βουνών το χιόνι *

Αιώνια παραδείγματα τα έργα σας χαρίζουν *
νέοι εθνομάρτυρες στον εθνικό κήπο ανθίζουν*
του κόσμου τον επανελληνισμό προοιωνίζουν*
παρά τα πισωγυρίσματα την ειμαρμένη
της φυλής μας συνεχίζουν*

Άλλο όμως θέλω τώρα να σας πω*
για την ηρωική των παιδιών του 40 Γενιά*
γιατί και μεις παιδόπουλα γελάσαμε και κλάψαμε μαζί σας*
παιχνίδια δεν χαρήκαμε ούτε φαγητό αρκετό*

Εσείς όμως μας δώσατε πάμπολλα αφιλοκερδώς,*
της ανθρωπιάς κι’ ανδρειοσύνης το ζήδωρο νερό *
με το δικό σας “άμες δε γεσόμεθα …” τότε αναστηθήκαμε *
κι’ αυτό πιστά ακολουθήσαμε και δεν ζημιωθήκαμε*

Αλλά είναι καλή η Αυτοκριτική*
κάπου λαθέψαμε κι’ εμείς*
και νοιώθουμε πολύ οδύνη ,*
τώρα που ο χρόνος μας σβήνει*

Τα παιδιά μας που έχουν σε ξένα δρομάκια απολεσθεί*
άλλο παγκόσμιο θεό έχουν ασπασθεί*
όμως κι’ αυτοί δεν θα χαθούν *
με την πρώτη κρίση από τα δεσμά της Κίρκης θα ελευθερωθούν *


Κάποια μέρα θα ξαναγυρίσουν εδώ που είμαστε εμείς*
χωρίς να λιποτακτήσουν από τη δική τους εποχή*
-όπως ο Οδυσσέας ξαναγύρισε στην Ιθάκη-*
χωρίς να χάσουν της προόδου το δρομάκι *

Η Προνομιούχα Γενιά

Είμαστε η μόνη προνομιούχα Γενιά, αιώνια*
ζήσαμε και μεγαλουργήσαμε σε τρεις Μεγάλες Εποχές:
(Ομηρική, Βιομηχανική και Πληροφορική)*
είναι σαν να ζήσαμε τρεις μακροζωές σε χιλιάδες χρόνια*
κι’ όχι μόνον μιά πολυτάραχη ζωή*

Γευθήκαμε τις πιό τρομερές Καταστροφές*
τις ανοικτήρμονες του πλανήτη μας Ανατροπές*
στα προσκλητήρια της Ιστορίας ποτέ απών*
ακόμη και τώρα γεροντάκια φωνάζαμε όρθιοι: Παρών*


Δώσαμε σκληρούς αγώνες για την Ουσία και το Ον*
της Οικουμένης τις Αξίες , χωρίς τελειωμό
παρά τις ξένες Κατοχές και τις Εμφύλιες Τραγωδίες*
των άσπονδων μας «φίλων»- «συμμάχων» και εχθρών τις συνωμοσίες


Αυτοί δεν έχουνε ακόμη βάλει στις ίντριγκες τελεία*
ξεπληρώνουν το χρέος που τους εκπολιτίσαμε με Αχαριστεία *
με όξος, χολή κι’ αγνωμοσύνη μας αμοίψανε*
την Νίκη που τους δώσαμε στην Αλβανία λησμονήσανε*

Στα οχυρά του Ρούπελ στη Μακεδονία*
Ψυχανεμίζουν οι πολεμιστές της Ελευθερίας*
αυτοί πήραν πίσω το λόγο τους να μοιρασθούμε τη Νίκη*
αλλ’ εμείς σφουγγίσαμε το αίμα με το μανίκι
και ξαναχτίσαμε τη Θεσσαλονίκη*

Γιατί αυτός είναι ο κώδικας της φυλής μας, όλης της χώρας *
του Σωκράτη η λογική, η ηθική του Πλάτωνα
το Εν και το Ον του Πυθαγόρα*
του Λεωνίδα το “ταν ή επι τας”
και τ’ Αλέξανδρου το σύνθημα «πάντα εμπρός προχώρα»

Κάν’ το Καλό, σκόρπα το Φως, γερά κράτα το Σπαθί *
έτσι προστάζουν σήμερα οι Οιωνοί*
μην φοβάσαι τη συνεχή αλλαγή, είναι του Ηράκλειτου η προσταγή*
«Αμύνεσθαι περί Πάτρης» η πάγια του Έλληνα εντολή*

Η μετα-Ομηρική μας Εποχή

Στην Ομηρική Τριφυλία *
στο χωριό μου Σιδηρόκαστρο στον «αρχαίο Αυλώνα»*
ένα πανέμορφο χωριό που ζει ανά τους αιώνας*
η Γιαννούλα, αγράμματη, περήφανη και Δωρική μου νόνα
μου δίδαξε την ιστορία του Αγώνα *

Αυτή ήταν αυστηρών αρχών, πανύψηλη αρχόντισσα στητή*
έμοιαζε με τη Δανάη του αρχαίου Ανδροκλή*
όλο μου καυχόταν ότι «ήταν του Ηρωα Γιωργάκη Πετρόπουλου εγγονή»*
Οπλαρχηγού του 21 , στο Μανιάκι μαχητής*

Σωστός αετός ήταν αυτός στην μάχη *
που μύγα δεν ανεχόταν στο σπαθί του νάχει*
και Τούρκου παρουσία στην αυλή του είχε εξαφανισθεί*
η ορεινή Τριφυλία είχε ελευθερωθεί*


Θυμάμαι το σπίτι μας το πατρικό, ήταν μικρό *
ένα πέτρινο Βυζαντινό αρχοντικό*
είχε απ’ όλα τα χρειώδη, εδώδιμα και σπιτικά μαζί*
εργαστήρι που έφτιαχνε τα πάντα προς το ζην*



Σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι, και τραχανάς*
χυλόπιτες. λουκάνικα, και χοιρινό παστό*
απαραίτητο συστατικό για καγιανά με αυγά*
και γίδες, και κοτόπουλα στο κοτέτσι όλα αγνά*


Χωρίς χοληστερίνες και της νοθείας τον βραχνά*
είχε το κάθε σπιτικό αυτάρκεια μ’ αυτά,*
ήταν στην πράξη μια μικρή βιοτεχνία *
κι’ όλα ήσαν χειροποίητα, καμωμένα με μαεστρία*


Περιβάλλον χωρίς τα δηλητηριώδη λύματα της βιομηχανίας*
πλεχτά, του αργαλιού υφαντά, *
και του σπιτιού τα ανάχρεια λιγοστά*
είχαν όμως χάρη , τέχνη κι’ ανθρωπιά*

Όλα στο χωριό ήταν όλα φιλόξενα και γραφικά*
κι’ από τον καπνό στο τζάκι τα μάτια σου τυφλά*
εκείνα είχαν μέσα τους πύρωμα καρδιάς*
την φιλοξενία του Διός και αισθήματα φατριάς*


Παίρναμε φως από το Ομηρικό λιχνάρι,
και της Εκάτης το αγνό φεγγάρι,*
πριν το πατήσει τ’ ανθρώπου, το βέβηλο ποδάρι*
νερό πίναμε δροσερό από τον ομφαλό του βράχου ,
από το ίδιο ακριβώς πηγάδι*
που έπινε ο Νέστορας ο προϊστορικός
και ο Κολοκοτρώνης, όταν επισκεπτόταν το χωριό*.

Ζάπλουτοι σε Ηθικά Αγαθά

Παρ’ όλα τα ισχνά υλικά αγαθά*
ήταν αυτοί πλούσιοι σε Ηθικό και Αξίες*
που δεν τις έχουμε εμείς οι πλούσιοι σε υλικές αηδίες*
και πάμπτωχοι σε αυτάρκεια και ελευθερίες*

Μέσα από τις αγάπες, έρωτες και αξίες *
αλληλεγγύη, πατριωτισμό, συγγένεια, φιλίες*
συνέπεια λόγου και πράξης και λατρευτικές λιτανίες*
είχαν ανακαλύψει πρόσκαιρες Ευτυχίες*


Είχαν βρει το νόημα της ζωής και της αιωνιότητας απλά*
με πανάρχαια ήθη και έθιμα παραδοσιακά*
αντί για τα ψυχοφθόρα υπερθεάματα τα Χολλυγουντιανά*
αυτοί έπιναν , χόρευαν και τραγουδούσαν Διονυσιακά*


Ο ντελάλης με στεντωρία τη φωνή *
μετέφερε της εξουσίας κάθε εντολή*
τα νέα έμπαιναν σε διάλογο στου χωριού το καφενείο*
η δημοκρατία πράξη καθημερινή .Αυτό δεν ήταν μεγαλείο;*

Τέτοια ήταν η προπολεμική ζωή στην επαρχία *
είχε ανθρωπιά, νόημα κι’ αξία*
έζησα εκεί τα δίσεκτα χρόνια της Κατοχής
πριν έλθω στην κατοχική Αθήνα *
ζωή μίζερη, κακή, χαμωζωή με πείνα*


Ο Χωροφύλακας και ο Παπάς

Και τότε το χωριό είχε προβλήματα πολλά*
είχαμε και πολλά κακά*
κόσμος βυθισμένος στο φόβο του Γιαχβέ και Σατανά
στην ζωή ετούτη και στην άλλη*
αγραμματοσύνη, δεισιδαιμονία, πολιτιστικό χάος
και φανατική παραζάλη*



Έρμαια οι Αγρότες της πολιτικής αυθαιρεσίας*
της ζωοκλοπής, εκμετάλλευσης και αδικίας*
του Χωροφύλακα και του Παπά*
του Φοροεισπράκτορα, Τοκογλύφου και Τσιφλικά *

Και ξάφνου Πόλεμος ! Πόλεμος ξεσπά! *
πρώτα στην Ευρώπη και στα Ηπειρωτικά Βουνά*
Η Ιταλία του Μουσολίνι μας χτυπά*
Όλοι στο Μέτωπο /της Ελλάδος Παιδιά*


Αντηχεί το «Ιτε Παίδες Ελλήνων» και “Ταν ή επι Τας”*
ΟΧΙ ! λέει ο Λαός κι’ ο Μεταξάς εκείνη την κοσμοϊστορική αυγή*
δεν έχει τόση σημασία ποιός τόπε πρώτος, ποιός μετά,*
ο Μεταξάς τόπε στις 4 το πρωί, στον Ιταλό τον πρεσβευτή*


ΑΕΡΑ Α Α !! Λεβέντη μου Τσουλιά! είπαμε όλοι με μια φωνή *
ρίξε στη θάλασσα τον Ιταλό μακαρονά
βροντοφωνάζει της Βέμπο η δωρική φωνή *
για να εκφράσει την αδούλωτη συλλογική Ψυχή*
έτσι άρχισε της Πίνδου η Τιτανομαχία στην αρχή*

Στη Βιομηχανική Εποχή

Τότε άλλαξαν όλα μονομιάς στο λεπτό*
ο ράθυμος ρυθμός, το τσάμικο και το ταγκό*
έδωσε τόπο στο σουίγκ του πολέμου τον ξέφρενο ρυθμό*
ο στρατιωτικο-βιομηχανικός μπήκε σε μας τότε ορμητικός*


Ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος άλλαξε τα πάντα στο λεπτό*
“Πατήρ Πάντων Πόλεμος” τόπε ο Ηράκλειτος αυτό*
του Σύμπαντος Καταστροφεύς και Δημιουργός*
είναι επώδυνος του Πολέμου ο τοκετός *


«Πόλεμος, τα κανόνια τώρα κάνουν πολιτική»*
όταν δεν τα βρίσκουν οι πολεμοκάπηλοι αρχηγοί*
είναι τόσο ψηλός ο Γολγοθάς μου και ανηφοριά*
δεν θ’ αντέξει η καρδιά μου να αναμοχλεύσω τα παλιά*



Συγχωρείστε με λοιπόν παιδιά*
που δεν θα διηγηθώ όλη την τραγωδία*
της μάνας με τα 5 ορφανά*
που είναι και η δική μου απόρρητη ιστορία*

Η σφαίρα του Γερμαναρά*
έκοψε το νήμα της ζωής του πατέρα μου! το φουκαρά*
τρύπησε της χήρας και των ορφανών την τρυφερή καρδιά *
μας πήρε ο άνεμος, μακριά, στην προσφυγιά*

Χωρίς λεφτά, με ένα μπογαλάκι ρούχα μοναχά*
συντροφιά την πείνα*
στην κατασκότεινη Αθήνα *
ανοικτίρμονα τα χρόνια εκείνα τα παλιά*

Παρ’ Ολίγον Εκτελεσμένος

Τα πρώτα που αντίκρισα ήταν τα τανκς*
τα Στούκας, τα SS και τα κανόνια*
τις Ιταλικές πανιότες και τα μακαρόνια, απο μακρυά*
φθηνά γλύτωσα την εκτέλεση απο τον SS Γερμαναρά *


Μπροστά στου Άγνωστου Στρατιώτη το Μνημείο*
σκαρφάλωσα σ’ ένα Μιλιτάρυ τραμ *
που να ξέρω εγώ το επαρχιωτόπαιδο της Αθήνας το σφαγείο;*
έγκλημα ήταν φρικτό να κρεμαστώ,
από του προφυλακτήρα το φορείο;*

Τότε έκαναν σαμποτάζ και τα παιδιά *
και παρ’ ολίγο σαν σαλταδόρος να σκοτωθώ
HERUNTER !!! ακούω να κραυγάζει με το μπιστόλι σκοπευμένο
επάνω μου ο Γερμαναράς*
έκανα μπλοζόν στα κακοτράχαλα τσαλιά*
γλύτωσα από του χάρου τα δόντια
με σπασμένα πόδια και πλευρά*

Σύρθηκα σαν το φίδι στο πεζοδρόμιο αιμόφυρτος*
ο Γερμανός επάνω μου με απειλούσε με το περίστροφο *
εγώ ήμουνα από τον πόνο αναίσθητος*
ο θάνατος τότε ήταν καλοδεχούμενος και ανεπαίσθητος*

Έσπαγαν χέρια σε παιδιά, οι Γερμανοί*
γιατί έκλεψαν λίγο ψωμί*.
σκότωσαν στο Βοτανικό, το Μαρίνο τον τολμηρό*
που αψηφούσε τον εχθρό
και έγινε τραγουδάκι στο λαό*


Η Πείνα μας ήτανε Φρικτή

Ηλθε το “Κουρτουλούς”απ’ την Τουρκιά *
έφερε φασόλια με μαμούνια, λούπινα και τα λοιπά*
τα πλήρωσαν οι αδελφοί Σκούρα και οι ομογενείς της Αμερικής*
κι αυτοί μας παραμύθιαζαν ότι τάχα τα χάριζε αφιλοκερδώς,
η Τουρκία κι’ ο Ερυθρός Σταυρός!!!*

Μπομπότα , λαχανίδες και λαδάκι
δεν βρίσκονταν στης γειτονιάς το μαγαζάκι*
ακόμη και με αστρονομικά ποσά
εκτός κι’ αν πήγαινες στη Μαύρη Αγορά*
κι’ είχες Λίρες κίτρινες Χρυσές , *
εμείς είχαμε σε αφθονία ψείρες μαύρες και ξανθές*

Η ημέρα η Κατοχική ήτανε Ενιαυτός σωστός *
τα πέτρινα εκείνα χρόνια ήσαν αιώνες χαλαιποί *
η πείνα μας εθέριζε, δεν είχε τελειωμό κι’ αυτή*
η ελπίδα όμως φεύγει τελευταία
κάποτε ήλθε η Λευτεριά η ποθητή*



Με των Συμμάχων τη Νίκη τη γλυκειά*
νομίσαμε ότι τέλειωσαν τα βάσανα μας τα φρικτά*
όμως γελαστήκαμε οικτρά*
οι Εγγλέζοι μπήκαν στην Ελλάδα κατακτητικά*


Πριν το μάθουμε αυτό, τραγουδήσαμε τον πιό ωραίο σκοπό : *
“Καινούργια τώρα ζωή, ας ξαναρχίσουμε πάλι”*
βάλαμε μπρος τη μηχανή, κι’ ολοταχώς*
να διώξουμε του πολέμου τη μιζέρια και το θανατικό*

Ο Επαρατος Εμφύλιος

Ποιά επίβουλη αλήθεια Μοίρα μας αβάσκανε ; *
κι’ έριξε όλα τα κακά στη δική μας τη μαρτυρική γενιά ;*
συμμοριτοπόλεμος, χαμός,
καταστροφή , μίσος κι’ αλληλοσπαραγμός*
ο αδελφός σκοτώνει αδελφό*

Ξένη ιδεολογία φύτεψαν στον τόπο μας συνωμοτικά*
διχάζει τους Έλληνες αδελφοκτόνα και δογματικά,*
δεξιοί και αριστεροί σε πόλεμο ήρθαν ανοικτό*
οι δογματικοί υπηρετούν σκοπό Σοβιετικό,
οι άλλοι Αγγλο-αμερικανικό και αμφότεροι ανθελληνικό*

Στρέφουν τα όπλα κατά της πατρίδος , προδοτικά*
οι δεξιοί με όπλα Αγγλο-Αμερικανικά*
οι αντάρτες με Ιταλικά και Γερμανικά, όλα αντιστασιακά*
και μόνον λιγοστοί σκέπτονται Ελληνικά*

Όλοι τους μάχονταν για Δικαιοσύνη, Ανθρωπιά και Λευτεριά*
αλλά τότε επικρατούσε παραζάλη και μισαλλοδοξία*
οι Παγκόσμιοι Συνωμότες τρίβουν τα χέρια τους απο χαρά*
τα Αγγλικά σχέδια, τ’ Ανθελληνικά δούλεψαν καλά*

Οι αθώοι Έλληνες στην παγίδα του εχθρού παραδομένοι*
θα αιματοκυλισθούν , θα καταστραφούν*
θα μεταναστέψουν, θα πουληθούν*
θ’ ακρωτηριαστούν , για μισό αιώνα θαναι διχασμένοι *

Η Ελλάς Πάει Χαμένη!

Το Κάστρο της Δημοκρατίας έπεσε κατά γης ! *
λέγανε χαιρέκακα οι άσπονδοι φίλοι, κι’ οι εχθροί *
οι ίδιοι που τώρα την Κύπρο και Μακεδονία επιβουλεύονται*
στους Σκοπιανούς χάρισαν τα’ όνομα «Μακεδονία» για να βολεύονται*

Όμως η Ελλάς εξουθενωμένη, αντέστη ηρωικά*
στάθηκε αιμόφυρτη στα πόδια της ξανά*
ενάντια στην ξένη επιβουλή παρά την δική μας αποκοτιά*
τώρα μεταβλήθηκε σε Σκλάβα του Μπάρμπα Σαμ*


Η Γηραιά Αλβιών έμπλεξε τον Τούρκο στρατοκράτη *
σε Κύπρο σέμπρο και δραγάτη*
η Ελλάς δεν είχε πια φωνή τα δίκαια της να διεκδικήσει *
όπως τις είχαν υποσχεθεί: «θα μοιρασθώμεν την Νίκην»*

Η Μετανάστευση «Εθνική Ευλογία»

Τότε αρχίζει απ’ τα ερείπια η τρελή Ανοικοδόμηση, *
τα τραύματα να επουλώσουμε τα παλιά*
παιδιά πρόσω ολοταχώς, άναρχα χωρίς ειρμό*
όλα στο άρπα κόλλα, κουτσά, στραβά*


Όλα έγιναν δίχως σχέδιο και αλληλουχία *
έλα να δεις καταστροφή και ασχημία *
κλέψε νάχεις τον ιδρώτα του λαού που αγκομαχά με αγωνία*
και τότε ήταν στα ύψη η Ανεργία*


Έτσι κάπως μπήκαμε στο αλαλούμ της Βιομηχανικής Εποχής*
με σχέδια Μάρσαλ και δυσκολία *
στον αφρό οι δοσιλόγοι και μαυραγοριτες, σε πλήρη παντοδυναμία*
τότε βάλαμε θεμέλια σαθρά εις την Οικονομία*


Τώρα τα πληρώνουμε με χρήμα και απώλεια υγείας*
κλουβιά τας πολυκατοικίας*
ο νόμος περί αντιπαροχής μνημείο μέγιστης μωρίας*
η όμορφη Αθήνα γερόντισσα της ασχημίας*


Έφυγε ο αγρότης απ’ τη γη και έγινε στην Αθήνα θυρωρός *
τότε για άλλη μιά φορά άνοιξαν οι φλέβες της Επαρχίας*
μετανάστευση σ’ όλη τη Γη ,ξεπούλημα μωρών,*
εξαγωγή εγκεφάλων και Αστυφιλία*

Συνέχεια του εγκλήματος και της γενοκτονίας*
ατυχήματα και πληθυσμιακή αιμορραγία*
εθνική αλλοίωση λόγω εισβολής ξένων από Αφρική και Ασία*
η Μητέρα των Κρίσεων και Συνωμοσία καλείται Ελληνοκτονία*.

Η Νέα Βαβέλ- Πολυεθνία

Και τώρα Υπογεννητικότητα και Αγαμία*
η Ελλάδα μπάζει ξένο αίμα, αμφιβόλου αξίας*
πολίτες της Ευρώπης και του κόσμου; *
τι λέτε ρε μπουζούκια;
φτιάχνουμε Νέα Βαβέλ , Έγκλημα και Πολυεθνία!*

Πολύ σύντομα στον τόπο μας θα είμαστε μειοψηφία*
και τότε κάποιος «Εθνάρχης» δήλωνε :
«η μετανάστευση είναι ευλογία» *
μα ο λαός λέει «είν’ Ευλογιά και αιμορραγία !!» *
είναι αλλοίωση του Γένους, χαριστική Βολή
μας έριξε στην Παρακμή και στη Χρεοκοπία*

Η Παρακμή

Οι εργολάβοι έγιναν εθνικοί προμηθευτές, *
οι νέοι ξενολάγνοι και μηδενιστές *
οι αριστεροί αναρχικοί και νεοφιλελεύθεροι αρνητές, *
και οι δεξιοί ξέμειναν κάπου στον εμφύλιο και στο χθες*

Αδελφοποίηση δεν έγινε σε μας*
ούτε συνένωση των Ελλήνων, έξω από τον κομματικό τορβά*
οι Πολίτες ατομιστές, Ωχ! αδερφέ *
το βόλεμα υπεράνω όλων , σπόρ λίαν προσφιλές,
θρούμπι να γίνει η μαμά-Ελλάς , λέει ο κάθε μασκαράς*

Οι πολιτικοί, το παίζουν πελατειακά*
τουτέστιν μικροπολιτικά και ληστρικά *
μια συμμορία συντεχνιακή *
στο έγκλημα , στην αρπαγή και στο ψέμα αποσκοπεί*

Τον ξένο παράγοντα γλύφουν δουλικά*
το λαό και την πατρίδα εχθρεύονται φοβερά,
είναι όντα ιδιοτελή , αναποτελεσματικά*
χρεοκοπημένη και εξευτελισμένη διαπομπέφθη η Ελλάς *
πονάει αφόρητα, αηδιάζει αλλά σιωπά !!*

Τώρα είναι ξένοι τα μεγάλα αφεντικά*
την ακρωτηριάζουν εδαφικά , ηθικά και οικονομικά*
ποιός θα σώσει τη δόλια πατρίδα ρε παιδιά;*
«εθνάρχες» κι’ «σωτήρες», ξεφυτρώνουν από το πουθενά
και μας βυθίζουν πιο βαθιά*

Χαίρε ! Βιομηχανική Εποχή, που έγινε παρελθόν και σύ*
πάνω που μας χάρισες την υλική αφθονία,*
πέσαμε πάλι σε κατοχική πενία*
σε λίγο θα στερούμεθα τα χρειώδη προς το ζην*


Πρόδωσες τις θυσίες και τα όνειρα μας*
σώριασες χίμαιρες, άμμο, τσιμέντο και ασχήμια στα γεράματα μας *
ξένοι και ντόπιοι Μίδες , βρικόλακες , αρπακτικά και βδέλλες*
τρώνε τις σάρκες του λαού σαν αιμοχαρείς λυκο-αγέλες* .


Η Πληροφορική Εποχή

Και τώρα λάχα-λάχα μπήκαμε στην μαγική αυλή*
κάποιας θολής, ακατανόητης , κι’ άυλης Εποχής *
την είπανε Πληροφορική ! *
λένε ότι ο κόσμος θα σωθεί με αυτή*


Αν χρησιμοποιηθεί σωστά*,
στον κόσμο θα χαρίσει το πάν *
θα τον ενώσει , θα τον λυτρώσει από τα δεινά,*
και θα τον ελευθερώσει απ’ την Ψευτιά*

Στα χέρια δόλιων, κακούργων και συνωμοτών*
στη Γη θα φέρει καταστροφή και πανωλεθρία,*
Πυρηνικό Ολοκαύτωμα και Παγκόσμια Τυραννία*
Καταστροφή του Περιβάλλοντος και εφιαλτική κοινωνία*

Παραμονεύει ο Μολώχ και Μαμμωνάς,*
ο «Μεγάλος Αδελφός», “ός τα πάνθ’ ορά”*
εποχή της εικονικής πραγματικότητας*
της πραγματικής εικονικότητας
και της ακατανόητης πολυπλοκότητας *


Χάνεις τον Άνθρωπο από μπροστά σου*
τα ψηφιακά σε φέρνουν σε χρόνο μηδέν σε άλλη εποχή
στο «μεγάλο χωριό», στη μικρή Γη *
βλέπεις στο άψυχο γυαλί το ψευτοείδωλο σου
χάθηκε η Ανθρωπιά, οι Αξίες κι’ έγινε πέτρα το σύνολο σου*
κάνε άμοιρε εικόνα την ψευτιά δικιά σου!!*

Αδειασε η Ουσία της Ζωής

Άδειασε το κέλυφος της ζωής από Ουσία*
έμεινε όμως απ’ έξω μοχθηρή η Εξ-Ουσία*
όργανο χρηστικό το έκανε η Παρα-Εξουσία και Τοκογλυφία*
κυβερνούν και λυμαίνονται τώρα τον κόσμο με ευκολία *

Στον πόλεμο αυτή με την τεχνολογία νικά και τα λεφτά *
δεν χύνει αίμα των παιδιών του Αβραάμ *
ούτε την πιάνει ο Δικαστής*
το θύμα πάντα πάει στη φυλακή*

Σύμμαχος του η Πληροφορική*
την χρησιμοποιεί σε βάρος των λαών
για να τους εκμεταλλευθεί*
χειραγωγεί την σκέψη, το νου και την ψυχή*
κακούργα Πληροφορική!!!*

Η παγκόσμια πλουτοκρατία είναι αντιζωική *
εκμεταλλεύεται το μόχθο το δικό σου*
και τώρα στα γεράματα σου λένε γέρο στρώσου
για το καλό σου*
“μάθε Ψηφιακά Γράμματα”, αλλιώς θα περιθωριοποιηθείς *


Χωρίς υπολογιστή θα πεθάνεις από ανία*
από φτώχεια, περιφρόνηση κι’ ανεργία*
σαν άχρηστο υποπροϊόν της βιομηχανικής κοινωνίας*
πολίτης Δεύτερης Κατηγορίας *

Αν τελικά γλυτώσεις από τον Υπερπληθυσμό που σε απειλεί*
αν ξεφύγεις την Οικολογική Καταστροφή *
τα παιδιά σου με μολυσμένα Τρόφιμα , Νερά,
με Κρίσεις και Πυρηνικά αδυνατείς να θρέψεις*
και τ’ άλλα άγνωστα δεινά που ακόμη δεν έχουν έλθει*

Αν ΕΣΥ έγκαιρα δεν κινητοποιηθείς*
σε παγκόσμιο κίνημα εντατικά*
το Κακό που καλπάζει κατεπάνω σου ν’ ανατρέψεις*
μην περιμένεις από τον τοκογλύφο της αγοράς να σε γιατρέψει*

Με αυτές τις πικρές εμπειρίες αποχωρεί η δική μου γενιά
τόπο να αφήσουμε στα νιάτα*
τα ίδια λάθη να μην επαναλάβετε ξανά*
αντισταθείτε στης εξουσίας και παραεξουσίας τα τσιτάτα*
προχωρήστε εμπρός ειρηνικά σε νέα στράτα *


Δεν περιμένω τώρα λόγο καλό για τη δρακογενιά
των Παιδιών του 40*
αργότερα οι επιγενόμενοι θα μας διαβάσουν κατανυκτικά*
για να ανακαλύψουν τα κρυμμένα μυστικά*
πως πολεμήσαμε τραγουδώντας της νίκης τη μπαλάντα*

Η Γενιά μου έζησε σε τρεις Μεγάλες Εποχές*
(Γεωργική, Βιομηχανική και Πληροφορική)
βίωσε τόσα πολλά στους δύο πολυτάραχους Αιώνες*
έχτισε-έστω και σαθρά με σφάλματα
που πληρώσαμε ακριβά, τους δικούς …της . Παρθενώνες *
τεράστιο προνόμιο και τραγωδία φοβερή,
σημάδεψε τους δικούς μας τους Αγώνες*

ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ

Σε Σας συναγωνιστές, όσοι είσαστε εν ζωή*
ηλικιωμένα , νεανικά του 40 παλληκάρια*
μεταδώσαμε τα αντισώματα στην παρούσα γενιά*
στο Διαδίκτυο θα συνεχίσουμε τους Αγώνες μας , ως την τελευτθαία μας πνοή,
σαν λιοντάρια*

Σε ΣΑΣ ηρωικά αδέλφια, που πέσατε στα πεδία των μαχών
όλων των εποχών*
και σεις πνιγμένοι ναυτικοί που είσαστε μια πλειάδα*
δώσατε το αίμα σας για Λευτεριά, Δημοκρατία και το Δίκιο των Λαών
κλείνω το γόνυ ευλαβικώς *
Σε ΣΑΣ Ήρωες του 40’ αφιερώνω το ποίημα αυτό
που χύσατε το αίμα σας για την Ελλάδα*

*Αμφικτύων
25/3/2002

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Χ. Κωνσταντινίδης


[ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΑΜΕΤΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΤΟΝ ΓΡΑΠΤΟ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΤΥΠΟ - ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΟΜΩΣ ΘΕΡΜΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΟΙΩΘΕΙ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ]